Een huisje voor bos-elf Sam; herstel van ongerepte natuur

Dit is Samaël. Hij is een eigenwijs blije bos-elf. Sam wil een stem geven aan de natuur, omdat de natuur zelf te zacht spreekt voor menselijke oren. Verder wil Sam de tijd die hij bij ons is graag ergens wonen. Het liefste in een grote paddenstoel, maar die zijn niet te vinden in een beetje behoorlijke maat. Nu heeft hij besloten om zelf iets te bouwen. Daarvoor kan hij wat hulp best gebruiken.

Natuurwezens bestaan helemaal niet zal je misschien denken. Allemaal verzonnen door bijgelovige mensen in vroeger tijden. Nu weten we wel beter, maar wat ‘weet’ de moderne mens eigenlijk? De moderne mens leidt aan een ernstige vorm van bewustzijnsvernauwing en het einde is nog niet in zicht. Als het aan Elon Musk ligt gaan we dit compenseren met allerlei implantaten die ons kunstmatig gaan upgraden naar, tja… , naar wat eigenlijk?

Onze cultuur is hard op weg om een monocultuur te worden. Als we zo door gaan zijn er alleen nog maar mensen, gebouwen en asfalt op deze planeet. Bovendien is de hele planeet is nu al min of meer bezet door een ‘democratie’ naar westers model. Voor minderheden zoals een bos-elf wordt het wel erg lastig om nog een soort bewegingsvrijheid te vinden. Tot het einde der tijden zal de bos-elf zich moeten voegen naar de wensen van een kortzichtige en ongeïnformeerde meerderheid.

Help Sam om een plek te vinden in de marges van de moderne wereld. Juist in de marges liggen de kiemen voor werkelijke innovatie en duurzame oplossingen. Op de snelweg van de ingesleten patronen wordt alleen nog maar aan meer van hetzelfde gewerkt. Als de naald die in de laatste groef van een ouderwetse langspeelplaat is blijven hangen, herhaalt zich steeds het zelfde riedeltje. Want meer is onze cultuur niet meer; Een riedeltje. Steeds weer naar de winkel en dan door naar de vuilnisbak en weer terug naar de winkel. Ons bewustzijn is gereduceerd tot de maat van een schermpje, waarop iemand te zien is die er nog wel iets van probeert te maken in de echte wereld.

Als het leven een rivier is en als het oorspronkelijke doel van het leven gewoon is om je mee te laten voeren door de stroom als één groot avontuur en er op te vertrouwen dat het uiteindelijk wel goed komt allemaal. Dan is het wel sneu om te zien hoe de meeste mensen alleen nog kijken naar hun schermpje, om te zien hoe iemand anders wordt meegevoerd door een rivier ver weg van hier. Soms is er zelfs een vaag genoegen te bespeuren bij deze schermconsumenten als het misgaat met de persoon op het schermpje. Zie je wel, je moet daar ook niet aan beginnen, zo’n rivier. Véél te gevaarlijk en er wordt doorgeklikt naar het volgende filmpje.

Sam heeft geen schermpje. Dat heeft hij ook helemaal niet nodig. Hij kijkt om zich heen en voelt hoe het gaat met de planten en de dieren. Hij ziet hoe de insecten verdwijnen. Hij voelt hoe de bijen hun vitaliteit kwijt zijn. Het gebrek aan diverstiteit begint hem op te vallen. Vroeger zag hij nog wel eens een raar insect dat hij nog nooit eerder had gezien. Ook hoorde hij de krekels overal. Nu is het stiller. Te stil.

Je mee laten voeren door de rivier is alleen een levenshouding die iets passiefs heeft. Het is nu belangrijker dan ooit om iets te gaan doen aan de situatie. Voor het eerst in de menselijke geschiedenis zullen we zelf moeten beslissen om te stoppen met een aantal zaken. Lichter leven, met veel minder spullen. Kleine verplaatsbare huisjes zijn de toekomst. Je huisje zelf bouwen hoort daar ook bij. Sam wil de bouw van zijn kleine huisje in beeld brengen voor jullie.

Het wordt een héél klein huisje van 11 vierkante meter, met veel leuke details. Eén van de ontwerpen van mij vormt een uitgangspunt. Ergens doet het huisje op dit plaatje denken aan een boot, of is het misschien een ark? In bijna iedere cultuur op aarde is er wel een soort Noach verhaal. Er is dan ook een zekere gelijkenis met het verhaal van Sam. Wat ga je doen, als de olifant in de woonkamer op je voet is gaan staan? Sam heeft alleen niet zoveel met boten. Zijn huisje moet toch iets meer lijken op een paddenstoel. Klik hier voor een kort filmpje met uitleg van Sam zelf.

Help deze bos-elf en informeer naar de mogenlijkheden om Sam bijvoorbeeld uit te nodigen op school. Laten we dan ook de rollen eens omdraaien en aan de kinderen vragen hoe we een plek voor ongerepte natuur kunnen maken. Sam wil graag een klein huisje bouwen en dat ergens op een mooie plek neerzetten. Het is zijn bedoeling dat alles werkt en dat het comfortabel is binnen. De plek wil Sam tijdens zijn verblijf zo weinig mogelijk verstoren. Na een paar jaar gaat Sam weer verder en de plek blijft achter alsof er nooit iemand geweest is.

Sam wil je uitnodigen om mee te denken over hoe we zouden kunnen wonen in de natuur en een onderdeel kunnen zijn van een gesloten cyclus. Echte natuur herstellen dat valt niet mee. Vooral omdat we geen 100 jaar hebben, laat staan 1000. Een boom omzagen is zo gebeurd. Als ik het heb over ongerepte natuur dan bedoel ik niet dat mensen helemaal geen toegang meer hebben, maar als je met z’n allen kris kras door een bloemenweide gaat lopen dan is het resultaat dat een groot deel van de kwaliteit verloren is gegaan. Als je daarentegen één pad hebt door de weide, waarop iedereen loopt, dan blijft de kwaliteit behouden. Langs de rand van dit uitgesleten pad ontstaan zelfs kansen voor heel specifieke planten. Het geheel kent met pad zelfs meer diversiteit dan zonder pad. Het enige voordeel dat ik zou kunnen noemen van overbevolking is dat er dus ook heel veel handen beschikbaar zijn om te werken aan herstel en regeneratie van de natuur.

De natuur is constant bezig met het zoeken naar balans en harmonie. Om hieraan iets bij te dragen zullen we veel beter moeten gaan snappen wat er achter de schermen allemaal gebeurt.

De documentaire ‘Intelligent trees’ is één van de zovele nieuwe inzichten die ons in deze tijd wordt aangereikt. Voor een andere kijk op bomen is ook het boek ‘Het verborgen leven van bomen’ een aanrader. Je moet bij voorkeur de geïllustreerde versie zien te krijgen. Helaas gedrukt op papier dat van hout gemaakt is, maar als dit boek eraan bijdraagt dat we respectvoller met hout omgaan, dan is er ook iets gewonnen. Stel je regelmatig voor hoe het zou zijn als één van de foto’s in het boek gewoon je achtertuin is.

Zoeken naar mogelijkheden om op een terughoudende manier te leven in een landschap zonder iets te vernielen, zonder afval, zonder asfalt. Help Sam om een voorbeeld project te realiseren. Hier is een link. We kunnen hiervan leren en wie weet woon jezelf over een paar jaar ook in een mini huisje. Ik ga er zelf in ieder geval ook één bouwen. De bodem maak ik wel goed waterdicht, want je weet nooit.

Begin september ga ik in Amsterdam een workshop organiseren naar aanleiding van dit initiatief. Het doel is vooral om buiten kaders te gaan denken en te werken aan een plan voor de toekomst. Als je mij een mailtje stuurt, houd ik je op de hoogte. Lees hiervoor ook nog een eerder artikel over de ‘Eco Regio’.

Peter Blok on Wordpress
avatar
Architect, maar vooral bouwer. Op zoek naar het handgemaakte gevoel en karaktervolle interieurs. Met aandacht voor details, alsof een huis een groot meubel is. Gebruikmakend van gezonde en lokale materialen. Een huis als een warme wollen jas, een plek om tot rust te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.