Review: zelf voedsel drogen in de Sedona Dehydrator (droogoven)

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInShare on TumblrEmail this to someonePrint this page

Al een tijdje zat ik voor een aantal culinaire probeersels te azen op een droogoven, oftewel een dehydrator. Zal ik wel een droogoven kopen? Zal ik niet een droogoven kopen? Uiteindelijk besloot ik te vragen of ik er een mocht testen. Dat mocht! En toen stond er ineens een Sedona Dehydrator droogoven in de keuken voor een test van een paar weken. En na een paar ervaringen kan ik volmondig zeggen: ja, ik wil er een!

Aanleiding: boomgaard en veganistische kaasjes

De aanleiding om een droogoven te willen testen was tweeledig. Ten eerste had ik al een tijdje een kookboek voor veganistische kaas van noten in huis. Heel leuk, maar voor veel recepten had ik een droogoven nodig (de auteur adviseerde overigens een Sedona dehydrator). Ten tweede geniet onze wijk van een prachtige boomgaard waar je voor eigen gebruik uit mag plukken. Nu houd ik niet van appels uit het vuistje en hoef ik ook niet elke dag een appelflap. Maar van gedroogde appel als snack houd ik wel! Ook voor het drogen van appels wilde ik wel eens een droogoven gebruiken.

Waarom een droogoven in plaats van andere methodes

Je vraagt je wellicht af: waarom moet je daar dan weer een apart apparaat voor aanschaffen? Werkt de gewone oven niet net zo goed als een droogoven? Het korte antwoord is: nee. Het lange antwoord is dat je op zich wel een oven kunt gebruiken (mits deze een lage temperatuur als optie heeft), maar dat dit vaak veel meer stroom kost, de temperatuur mogelijk niet stabiel is, het vocht mogelijk minder goed weggevoerd wordt en je bovendien veel minder ruimte hebt. Vooral dat laatste argument was mij tijdens mijn test van de droogoven overduidelijk. Heel veel argumenten om voor een aparte droogoven te kiezen dus, met daarbij de aantekening dat je hem dan natuurlijk wel vaker dan een paar keer per jaar moet gebruiken.

Veel verschillende droogovens

Ik had door het kookboek met de vegan kaasjes al direct een voorkeur voor de Sedona droogoven. Toch is het altijd verstandig om eerst wat meer te lezen, voordat je een (toch best prijzig) apparaat aanschaft. Zo ontdekte ik dat sommige droogovens verticaal lucht blazen, terwijl andere horizontaal ventileren. Omdat je bladen ook horizontaal liggen, droogt een horizontaal werkende droogoven gelijkmatiger. De Sedona droogoven droogt horizontaal, waarbij je de te drogen producten op uitschuifbare lades legt. Zo wordt alles gelijkmatig gedroogd en kun je het ding prima een nacht aan laten staan, zonder dat de ene helft nog nat en de andere helft verkoold blijkt. Toch wel een voorwaarde van gebruiksvriendelijkheid. Droogovens als de Sedona zijn misschien wat duurder (rond de 400 euro) dan droogovens met stapelbare lades, maar dan heb je ook wat.

Test: Sedona Combo dehydrator

Van Tribest Europe mocht ik een heel geavanceerde Sedona droogoven testen: de Sedona Combo dehydrator. Deze droogoven heeft een speciale TST setting. De TST werkt in twee modi om het droogproces te starten, je kunt het apparaat dus eerst instellen op de “Fast” modus tot een temperatuur van 68 graden voor de eerste paar uur en daarna zal het apparaat automatisch overschakelen naar de “Raw” modus van 47 graden of minder voor de resterende droogtijd. De Sedona Combo droogoven heeft 9 plastic bladen (overigens helemaal BPA-vrij). En superhandig: je kunt de Sedona droogoven opdelen in twee compartimenten en dan bijvoorbeeld alleen het bovenste of het onderste gedeelte aanzetten. Dat scheelt weer energie!

Een droogoven is best een groot apparaat

Bij het uitpakken van de doos bleek wat ik tot dan toe had geprobeerd te negeren: een droogoven is best een groot apparaat, zeg maar gewoon zoiets als een oven of een magnetron. Dat is natuurlijk niet kolossaal, maar bevestigt maar weer eens dat de droogoven niet zomaar een keukengadget is. De droogoven is een serieus apparaat dat je alleen moet aanschaffen als je er serieuze plannen mee hebt.

Bediening Sedona Combo droogoven

Zo op het eerste oog ziet de droogoven er qua bedieningspaneel wel wat minder flex uit dat de gemiddelde hippe oven. Maar dat geeft helemaal niks: de bediening is namelijk ook erg eenvoudig. Gewoon je temperatuur, je tijd, je tray (boven, onder of allebei) en je modus (raw of fast of combo) kiezen en klaar alweer. Ook fijn aan de droogoven: hij maakt niet erg veel geluid. En dat is toch wel fijn voor een apparaat dat je met gemak een heel etmaal hebt aanstaan.

De eerste test met de droogoven: appels

Maar genoeg gekletst, tijd om de droogoven daadwerkelijk uit te proberen. Ik had 4 appels geplukt. Jawel, slechts vier appels. Je moet toch ergens beginnen. Ik had ze braaf geschild en met een appelboor van hun klokhuis ontdaan en in ringen gesneden. En toen bleek ik al aan 2 trays genoeg te hebben. Ruim zelfs. En dat is wat mij betreft met stip het grote voordeel van een droogoven boven een gewone oven: plaats. De gedroogde appelringen waren heerlijk, maar ook heel snel op. Een week later plukten we 35 appels. Daarmee konden we de droogoven exact volproppen. Het leverde ons twee 2-literpotten vol zelfgemaakte appelringen op. Kijk, daar heb je dus een droogoven voor. P.S. Hoe lang moeten al die dingen in de droogoven liggen dan? Daarvoor bestaan gelukkig heel veel tabellen die je eenvoudig op internet kunt vinden. Ook een kwestie van uitproberen en tussendoor proeven, is inmiddels mijn ervaring.

De tweede test: vegan kaasjes

Voor mijn vegan kaasjes maakte ik twee mengsels van hoofdzakelijk gemalen cashewnoten. Deze deed ik in twee vormen en vervolgens moesten ze maar liefst 24 uur in de droogoven. Aan het recept moet nog wat worden gesleuteld (daarover in een later artikel meer), maar de droogoven heeft gedaan wat hij moest doen!

Nog meer drogen

Inmiddels was mijn omgeving steeds enthousiaster geworden. Mijn schoonmoeder staat al in de startblokken om een droogoven te kopen en ook mijn man begon zich ermee te bemoeien. Dat terwijl hij juist degene is die vindt dat ik nu even geen nieuwe items in de keuken mag neerzetten (het is er vol, erg vol). Maar nu de herfst is begonnen, wilde hij nog iets met onze kruiden in de tuin voordat ze in winterslaap zouden gaan. En dus lag de droogoven een paar uur vol met rozemarijn, oregano, bonenkruid en tijm. Hierbij was het even puzzelen met de tijden. Tijm droogt een stuk sneller dan rozemarijn. Maar ook in dit geval is dat een kwestie van testen en proberen: de droogoven doet gewoon z’n werk en verbranden zal het sowieso nooit, want daar heeft de droogoven een veel te lage temperatuur voor.

Diverse hulpstukken voor bij de Sedona droogoven

Bij de Sedona droogoven ontving ik ook nog een heel aantal bladen en mallen: teflon-droogvellen, siliconen droogvellen, kunststof droogbladen en wat raw food templates. Deze zijn allemaal herbruikbaar en afwasbaar en natuurlijk ook BPA-vrij. Ze lijken mij ideaal voor het maken van ‘leathers’ voor gedroogd fruit, een supergezonde snack. Maar je kunt er nog veel meer leuke dingen mee. Raw cookies ‘bakken’ bijvoorbeeld. Of zelf wraps mee maken. Voor de dingen die ik wilde testen, had ik geen aparte droogvellen nodig, maar ze zien er goed uit en het voegt natuurlijk een hele dimensie toe aan de mogelijkheden van een droogoven.

Ja, ik wil een droogoven!

Met pijn in mijn hart moet ik afscheid nemen van de Sedona Combo dehydrator in mijn keuken. Hij gaat weer terug naar Tribest, op naar een nieuw demo-moment. Ik ben een klein beetje blij dat ik mijn kleine keukentafel weer voor iets anders kan gebruiken, maar ik ga de droogoven ook zeker weten missen. In drie weken tijd ben ik helemaal gewend geraakt aan zijn (haar?) aanwezigheid en kreeg ik ook steeds weer nieuwe ideeën voor toekomstige culinaire projecten. Ik vrees dat het niet lang zal duren tot ik mijn eigen Sedona droogoven aanschaf. Maar nu eerst weemoedig een paar gedroogde appelringen eten…

Update: wiehoo, ik heb een droogoven!

Nadat de mensen van Tribest van mijn liefdesverdriet hadden vernomen, besloten ze dat ik de droogoven gewoon mocht houden. Wat een onverwacht cadeau! En dan maar binnenkort alsnog die droogvellen en handige mallen uitproberen!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInShare on TumblrEmail this to someonePrint this page
Cecile Bol on LinkedinCecile Bol on PinterestCecile Bol on TumblrCecile Bol on TwitterCecile Bol on Wordpress
avatar
Schrijver @ Studio Vuurvogel

Content director & oprichter Eigenwijs Blij || Zelfstandig ondernemer met tekstbureau Studio Vuurvogel (Winsum, Groningen) || Schrijver van gedichten & verhalen || Gezin met Remi, Emily & 2 poezen


1 reactie op “Review: zelf voedsel drogen in de Sedona Dehydrator (droogoven)”

  1. Ik kreeg ergens de vraag wat het wattage van de droogoven is. Het antwoord is 2x 300 Watt. Als beide ventilators aanstaan 600 Watt, als je maar een van beide aan hebt staat 300 Watt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *