Moestuinieren is net koken

Lijkt moestuinieren op koken?

Je hebt dit vast wel eens meegemaakt, ikzelf in ieder geval meerdere keren: je ziet een leuk recept voor een stoofschotel in de Allerhande en denkt, dat ziet er lekker uit, dat ga ik vanavond maken en het is ook nog eens snel klaar. Het gerecht gaat als een tierelier, totdat er staat: snijd de winterwortel in dikke plakken, voeg toe en stoof in 15 minuten gaar, serveer direct. Een nog niet zo ervaren kok (en ooit was ik een zeer onervaren kok) trapt hier met open ogen in. Echter, de winterwortel in dikke plakken die in een kwartier gaar stooft, moet tot op de dag van vandaag nog uit de moestuin komen, want dat gaat niet lukken. Trek er maar een half uur tot drie kwartier voor uit, dan kun je pas eten!

Neem de tijd

Roerbakgerechten zijn ook vaak prijs! Voeg de schoongemaakte sperziebonen toe en roerbak in 5 minuten beetgaar. Die zijn niet beetgaar…, die zijn gewoon nog rauw! Ooit heb ik gelezen, dat receptenschrijvers deze onzin volhouden, omdat ze denken dat als mensen zien staan dat de kooktijd van een gerecht een uur is, ze dat te lang vinden en het nooit gaan maken. En bij een commercieel blad, zoals de Allerhande, waarbij producten van leveranciers in de gerechten worden verwerkt, is het natuurlijk wel zaak dat deze producten gekocht worden. Inmiddels heb ik geleerd dat je om lekker te koken voldoende tijd moet nemen, je verstand moet gebruiken en regelmatig een beetje moet afwijken van het recept voor het beste persoonlijke resultaat.

Moestuinieren met een recept

Bij het moestuinieren volg je ook een recept. Het recept staat achterop het zakje zaadjes; er staat precies hoe je het moet doen. Bijvoorbeeld: zaai vanaf eind maart op de bestemde plek in de volle grond. Echter, er zijn jaren (we kunnen het ons bijna niet meer herinneren na de laatste zachte winters) dat er eind maart nog sneeuw ligt en het nog flink vriest. Precies doen wat op het zakje staat is dan niet aan te raden. Wacht tot de sneeuw echt weg is, neem nog een weekje extra om de grond op te laten warmen, en zaai dan pas. Het zou best wel eens kunnen dat het dan al eind april is, een maand later dus!

Kou bewaren in de tuin

Nu het toch over sneeuw gaat: spit nooit je tuin om als er nog sneeuw op de aarde ligt. De sneeuw wordt dan ondergespit en de kans is groot, dat het dan ver in het seizoen nog bevroren in de aarde ligt. Door de isolatie van de grond blijft het koud. Eigenlijk hetzelfde principe als van de vroegere ijshut in de tuin, de voorloper van de koelkast. Blokken ijs werden in de winter in een aarden hut opgeslagen om er later mee te kunnen koelen. Op deze manier maakte men aan het hof van Versailles in de zomer ijsjes voor Lodewijk de Veertiende, de Zonnekoning.

Moestuin Elisabeth

Variëren met de oogsttijd

Oogsttijd op het zakje kan soms ook flink afwijken: later zaaien betekent vaak ook een (veel) latere oogst. Alhoewel, bij courgettes is vroeg oogsten met veel kleinere vruchten aan te raden; ze zijn veel lekkerder, en ook met de bloemen kun je heel lekkere gerechten maken. Kijk, dat staat nou ook weer niet op het zakje.

Plantafstand aanpassen

Ook de geadviseerde plantafstand op het zakje moet met wijsheid worden aangepast. Tuinier je op arme grond, zoals zandgrond, zaai of plant dan maar iets dichter op elkaar. Door de arme grond blijven de planten namelijk veel kleiner en kun je beter iets meer aanplanten. Bij rijke grond, zoals kleigrond, kun je iets breder zaaien om te voorkomen, dat de planten elkaar tegen de oogsttijd bijna de tuin uit vechten wegens te weinig groeiruimte.

Moestuinieren lijkt inderdaad op koken: neem de tijd, gebruik je verstand en wijk regelmatig af van het recept voor het beste persoonlijke resultaat.

Elisabeth van der Veen
Ondernemer
Tuiniert samen met Jan. Probeert de Griekse taal onder de knie te krijgen. Is creatief met naald en draad.

5 reacties op “Lijkt moestuinieren op koken?”

  1. Heel herkenbaar! Met moestuinen heb ik wat minder ervaring, maar de verbaasde blik op de gezichten na de tijd die je voor sommige gerechten moet uittrekken herken ik goed.

    ( Zei je nou 9 uur stoven voor de runderstoofschotel; wij doen altijd 3?

    Ja, minimaal, 12 is beter met een nacht warmhouden…)

  2. Ha, ik moest ook meteen denken aan het artikel van Frank over slow food. Wat leuk.

    Bij tuinieren ga ik altijd de mist in met de plantafstand. Ik zaai gewon lekker veel, want dan komt er vast wel wat op. Maar telkens komt dan bijna alles op en komt alles in de verdrukking. En dan vind ik het zonde/sneu/zielig om een deel van de dappere plantjes op te offeren om hun broertjes en zusjes meer ruimte te geven. Dus de les voor mezelf: Minder zaaien, meer ruimte tussen de plantjes en vertrouwen hebben!

  3. Ha Remi, je kan natuurlijk de kleintjes in een potje zetten en weggeven aan zorgzame nieuwe eigenaren. Dan hoef je je niet te schuldig te voelen over weghalen ervan.

    Anyway, gewoon lekker proberen, gezond verstand gebruiken en op internet wat extra informatie opzoeken en dan kom je een heel eind. En lukt t dit jaar niet, dan volgend jaar weer een kans! Ik vind tuinieren best tof! Ik heb groene pieletjes die opkomen nu! Yay! Vergeet alleen elke keer welke bloemetjes het waren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.