Waarom je moet mikken op afwijzingen in plaats van successen

Eind 2015 besloot ik dat het tijd werd om nu echt aan mijn grote droom te werken: het schrijven van eigen, creatief werk. Gedichten, verhalen, the lot. Ik had twee doelen voor 2016: een publicatie en het behalen van mijn CAE examen. Beide zijn gelukt en toch was ik niet tevreden. Want er waren ook veel afwijzingen. Was is al wel goed genoeg om werk in te sturen? Begin 2017 las ik over het positieve effect van het streven naar afwijzingen in plaats van successen. Ik besloot het concept te testen en een jaar lang te streven naar zo veel mogelijk afwijzingen. Let the game begin.

De zin en onzin achter afwijzingen

Het artikel van ik las over afwijzingen is van Kim Liao. Zij, ook een schrijver, mikt elk jaar opnieuw op 100 afwijzingen per jaar. Het achterliggende idee: als je alleen maar mikt op die ene specifieke wedstrijd of publicatie, mik je misschien wel op te hoge of juist te lage takken van de boom. En bovendien verstijf je helemaal in perfectionisme, want het niet behalen van succes is meteen een enorme klap. Je had immers alles op alles gezet. Juist dat verstijven van perfectionisme is het ergste dat iemand met creatieve ambities kan overkomen. Voor je het weet komt er helemaal niks meer uit je vingers.

Accepteer je echter dat afwijzingen er nu eenmaal bij horen en vaker wel dan niet ook gewoon een kwestie van persoonlijke smaak in plaats van een echt kwaliteitsoordeel betekenen, dan voel je je veel vrijer in je creatieve proces. En als je er vervolgens een spelletje van maakt om zo veel mogelijk afwijzingen per jaar te scoren, dan is het hek helemaal van de dam. Als je weet dat het scoren van een publicatie vaak een loterij is, maak je immers veel meer kans met 100 inzendingen dan met 1 inzending. Gewoon statistische logica. Kort door de bocht kun je dan stellen: hoe meer afwijzingen je scoort, hoe harder je hebt geprobeerd om wel een succes te scoren, hoe trotser je op jezelf kunt zijn. En waarschijnlijk hoe meer creatieve meters je waarschijnlijk gemaakt hebt. En dat is de essentie van het ontwikkelen van talent: meters maken, meters maken, meters maken. Alleen dan kun je groeien in je ambacht.

Tot zover de theorie. Maar dan nu de praktijk van een jaar lang mijn best doen om 100 afwijzingen te behalen.

Scoorde ik in 2017 100 afwijzingen?

Nee. Ik heb gefaald. Ik scoorde er namelijk slechts 37. Slecht hè? Zoals Kim Liao al schreef: 100 afwijzingen scoren is moeilijker dan het klinkt. Ik deed salesvoorstellen voor mijn copywriting, leurde om spullen voor reviews op Eigenwijs Blij en stuurde mijn gedichten en verhalen naar allerlei wedstrijden, zowel in Nederland als Engeland. En ik werd dus 37 keer glashard afgewezen.

En toch is het de leukste uitdaging die ik mijzelf ooit gesteld heb. Ik ben namelijk ineens helemaal genezen van de angst voor afwijzingen. Word ik afgewezen? Geen probleem, dat is dan weer een naam voor op de groeiende lijst naast mijn bureau! En scoor ik toch een succes, nou ja, dan heb ik succes. Win-win!

Deze instelling heeft ervoor gezorgd dat ik meer dan ooit spullen waar ik zelf toch al nieuwsgierig naar was hebt kunnen ontvangen voor Eigenwijs Blij. Ik scoorde copywritingklussen waar ik vijf jaar geleden alleen maar van had kunnen dromen. And last but not least: ik scoorde mijn eerste Engelstalige publicatie! Twee van mijn gedichten in een bundel tussen gedichten van best wel een beetje bekende namen. En de grap is: ik deed werkelijk alleen maar mee aan deze specifieke wedstrijd om mijn hoeveelheid afwijzingen uit te breiden. Ik had er bijna niet aan meegedaan, mede omdat ik de bijbehorende website een beetje onprofessioneel vond overkomen. Maar zie daar het resultaat!

Natuurlijk had ik nog veel liever gehad dat al mijn inzendingen met open armen ontvangen werden. En soms ontving ik een afwijzing die ik werkelijk niet begreep, omdat ik de publicatie al zowat als een gegeven had beschouwd. Maar anderzijds werd ik soms ook geïnspireerd tot een gedicht, omdat ik door al die inzendingen in een creatieve flow kwam.

Na deze challenge ben ik helemaal overtuigd. In 2018 ga ik gewoon opnieuw proberen 100 afwijzingen te scoren. En als het ook maar een beetje bij jouw werkveld past, daag ik je uit om hetzelfde te proberen. Deze manier van denken is een van de beste carrièretips die ik ooit kreeg. Fantastisch!

Cecile Bol on LinkedinCecile Bol on PinterestCecile Bol on TumblrCecile Bol on TwitterCecile Bol on Wordpress
avatar
Schrijver @ Studio Vuurvogel
Content director & oprichter Eigenwijs Blij || Zelfstandig ondernemer met tekstbureau Studio Vuurvogel (Winsum, Groningen) || Schrijver van gedichten & verhalen || Gezin met Remi, Emily & 2 poezen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.