30 dagen vegan: hoe 3 bloggers terugkijken op de VeganChallenge

Afgelopen maand hebben drie van onze bloggers meegedaan aan de VeganChallenge. Heel oktober aten we veganistisch. De maand is bijna voorbij en daarom is het tijd om de balans op te maken. Hoe hebben we 30 dagen vegan ervaren? Onze bloggers praten honderduit over hun ervaringen!

Remi, Debbie en Cecile eten een maand lang veganistisch

Drie van ons gingen de uitdaging aan: Remi, Debbie en ikzelf (Cecile). We schreven ons in op de website van VeganChallenge en hebben ons goed voorbereid. Gelukkig is er tegenwoordig heel veel informatie over veganisme te vinden. Ikzelf zette deze maand ook wat dingen op een rijtje, bijvoorbeeld fijne kookboeken en websites, hoe je als beginnend veganist op visite en uit eten gaat en waar je op moet letten qua voedingsstoffen. Maar nu, tijd voor een terugblik op de afgelopen weken.

Hoe heb je de VeganChallenge in het algemeen ervaren?

Debbie: “De VeganChallenge viel mij mee en tegen. Ik heb ontdekt dat ik al een heel eind op weg ben naar een veganistische levenswijze en in die zin viel het heel erg mee. Ik merk wel dat ik opnieuw beleef wat ik beleefde toen ik net vegetariër werd (ruim 13 jaar geleden). Ik ben weer ‘die rare’. Vegetarisme is vrij algemeen geaccepteerd, veganisme is het nieuwe vegetarisme, het nieuwe radicale. Nou ja, de tweede ronde dan maar…”

Cecile : “Ik vond de VeganChallenge gemakkelijker dan gedacht. De maand vloog voorbij! Ik ben thuis degene die de boodschappenlijst voor de weekboodschappen maakt. Dat was de eerste twee weken een beetje wennen, maar de tweede helft van de maand ging het al als vanzelf. Het hielp ook wel mee dat we veel kookboeken in huis hebben met veel veganistische (of veganistisch te maken) recepten. Heel soms gaf mijn lichaam aan dat ik nog niet genoeg had gehad en moesten we ’s avonds nootjes, chips of andere hapjes uit de kast trekken. Maar daar leer je dan ook wel weer van.”

Remi: “De VeganChallenge was leuk en leerzaam om te doen. Ik ben al jaren parttime vegetariër en houd niet van melk. Lang geleden leerde ik dat we het enige zoogdier zijn dat na de babytijd nog melk drinkt en dat we, net als andere volwassen zoogdieren, geen melk nodig hebben. Een maand zonder vlees en melk was voor mij dus een eitje. Ik houd echter wel van kaas en gebruik in aardig wat gerechten ei. Vooral dat laatste vond ik een stuk lastiger. Want ei is in veel gerechten een handig bindmiddel dat lastig te vervangen is. Pannenkoeken kun je eenvoudig maken met amandelmelk of sojamelk (tip!), maar hoe vervang je het ei?”

Wat viel tegen?

Cecile: “In mijn beleving aten we thuis sowieso al bijna veganistisch. Zelden vlees en vis en slechts een paar keer per week zuivel en ei. Wat mij daarom tegenviel is dat mijn darmen de eerste week toch wel echt even moesten wennen. Waaraan, ik heb geen idee. De bonen zullen het niet geweest zijn, want die aten we al bijna elke dag. Het kan ook toeval zijn, want onze peuter had een griepje. Na een week was alles weer normaal.”

Remi: “Wat ik wel erg lastig vond was het sociale aspect. Het is echt heel moeilijk om uit eten te gaan als veganist. Elk restaurant heeft tegenwoordig wel een paar vegetarische opties op de kaart staan, maar die zitten vaak vol met kaas en ei. In het gros van de restaurants lukt het gewoon niet. Vorige week heb ik twee keer in de stad geluncht en ik wist maar één plek waar ik een veganistische lunch kon krijgen. Dus de tweede keer heb ik gezondigd en een beetje kaas gehad.”

Debbie: “Tijdens de voorbereidingen in de laatste weken van september moest ik echt om me heen kijken en zoeken naar dingen om te vervangen. Maar ergens had ik een romantisch idee van een ontdekkingsreis van mezelf langs al die gezonde fruit, groenten, noten, superfoods en andere plantaardige ingrediënten en daar was echt niets van te bespeuren. Ik ben te druk, te lui, te onbekend met alle producten om daar in een maand iets van te bereiken. Van iemand die geen enkele interesse heeft in koken, word je niet ineens een creatieve thuiskok natuurlijk. Die verwachting was duidelijk iets te sprookjesachtig.”

Wat viel mee?

Debbie: “Wel heb ik ontdekt dat ik makkelijk dingen laat staan waar ik echt wel gehecht aan was, zoals de melkchocolade hagelslag. Ik eet nu gewoon pure hagelslag van een merk dat niet ook daar nog zuivel in stopt. En mijn Four Cheese pizza, waar ik een tikje aan verslaafd was, heb ik al 1,5 maand niet meer gehad en ik denk eerlijk gezegd niet dat ik die nog lekker vind. Ik heb de vegan pizza van Pizzeria Palermo geprobeerd en die was erg smakelijk.

Cecile: “Eigenlijk bestond de hele challenge voor mij alleen maar uit meevallers. Het is een beetje zuur als je geen bitterbal kunt pakken tijdens een feestelijke netwerkborrel, maar de pinda’s waren ook lekker. En onze peuter vond het allemaal prima en genoot van alle bonen en blokjes tofu. Ik moet wel zeggen dat ik niet zonder zondes ben gebleven. Aan het begin had ik een etentje dat al lang van te voren gepland was. En ergens tussendoor heb ik een keer een zak chips gegeten die niet helemaal okay was. Maar ik geloof er met dit soort dingen in dat het gaat om de spirit in plaats van het dogma.”

Heb je nieuwe producten of recepten ontdekt?

Cecile: “Ik heb enorm genoten van alle nieuwe recepten die ik heb kunnen uitproberen. Ik heb elk weekend iets gebakken, zoals bananenbrood en amandelkokoskoekjes. In een handomdraai zelfgemaakte nepfeta van tofu met azijn en miso blijkt heel prima te eten (onze dochter is er dol op). En zelf een soort gesmolten mozzarella-blubber maken van cashewnoten en maïzena was ook een hele ervaring. Ook een tip: zelf peppadews vullen met ‘roomkaas’ van tofu (van het merk Tofutti). Oh, en ik heb ook de veelzijdigheid van seitan ontdekt. Samengevat: ik vond het een groot culinair feest!”

Remi: “Veel beginnende vegetariërs beginnen met vleesvervangers waarmee ze hetzelfde blijven koken, maar het stukje vlees vervangen door een stukje nepvlees wat net doet alsof het een stukje vlees is. Later leren veel van die mensen dat ze ook anders naar hun eten kunnen kijken en andere gerechten (vaak zonder nepvlees) kunnen maken in plaats van hetzelfde te maken met een vervanger erin. Nu betrapte ik me als beginnende veganist op hetzelfde. Ik ging op zoek naar manieren om hetzelfde te eten en een element te vervangen. Terwijl er zoveel andere, heerlijke gerechten zijn! Voor mij was dat dé challenge. Het ontdekken van nieuwe recepten en nieuwe gerechten.”

Debbie: Ik heb flink besteld bij Veggiedeli en Veggie4u en heb ontdekt dat je bij de Vegetarische Slager een groot aantal producten nu ook via de webshop kunt bestellen, in diepvriesvariant (let op: niet alles is vegan). Dat was allemaal ontzettend snel en makkelijk geregeld. Voor mij zit het grootste ‘probleem’ in de kleine ingrediëntjes, smaakmakers, e-nummers die in bepaalde producten zitten en waar je echt met een vergrootglas bij moet om ze te ontdekken. Ik dacht dat brood lastig zou zijn, maar dat blijkt vrij eenvoudig. Gewoon andere soorten kiezen, die ook nog eens veel lekkerder zijn!

Nu is het bijna het einde van de maand. Ik heb in de praktijk geen enorme stappen gemaakt, omdat ik blijkbaar al een heel eind op weg ben, maar heb wel psychisch een grote stap gezet richting een grotere bereidheid om gezonder en gevarieerder te gaan eten. Ik probeer veel makkelijker nieuwe gerechten uit en experimenteer met combinaties. Voorheen bestelde ik in een restaurant altijd hetzelfde favoriete gerecht daar. En in gedachten kon ik echt niet zonder die maaltijden, maar ik heb ontdekt dat ik, door het loslaten van die favo’s, heel veel lekkere andere gerechten heb ontdekt. Vroeger kon ik bij de Chinees echt alleen nasi met saté bestellen, alleen dat vond ik lekker. Nu eet ik rijst met tig verschillende groenten. Mam, ik eet groenten! En Oreo’s. Mijn god, wat zijn Oreo’s lekker…”

Hoe nu verder? Wat neem je qua veganisme mee in je leven ná de challenge?

Debbie: “Ik heb een heilig respect voor mijn Hebbancollega Lindy die ook aan de VeganChallenge meedeed en op haar Instagram geweldige foto’s van haar eten toont, kleurige havermoutjes in de ochtend en walgelijk gezonde bordjes in de avond. Ik weet niet eens wat de helft van die ingrediënten zijn, laat staan waar je ze haalt. En dat inspireerde me wel, dus binnenkort ga ik toch ook eens een havermoutontbijtje klaarmaken. Ik zou nog best wat gezonder kunnen eten, maar dat komt me niet aangewaaid. Ik moet er echt even mijn best voor doen. Ook heb ik elke week een nieuw vegan recept aan de zijkant van mijn minibieb gehangen, met meeneemexemplaren in de bieb. Die liggen er echter vrijwel allemaal nog steeds. Er gaat nu een herfstpasta met pompoen in en volgende week een bakrecept.”

Remi: “Na de challenge heb ik niet de ambitie om helemaal veganistisch te worden. Ik geloof zelf meer in het spaarzaam zijn met vlees en andere duurzame producten. Eén of twee keer in de week vlees en af en toe een stukje biologische kaas of rondeel eieren past beter bij mij. En ik denk dat we daar als maatschappij ook naar toe gaan. De hoeveelheid vlees en zuivel die de gemiddelde Nederlander consumeert kan niet meer. Het is ongezond om zoveel dierlijke producten te eten, het is een te grote belasting op milieu en natuur en op die schaal is er te veel dierenleed. Dat besef zal langzaam doordringen en over één of twee generaties zien we mensen die dagelijks vlees eten hetzelfde als rokers nu.”

Cecile: “Wat nu overblijft na de challenge is de wetenschap dat veganisme prima te implementeren valt in ons huishouden. Wel blijf ik met argusogen kijken naar de voedingsstoffen die mijn jonge dochter binnenkrijgt. En misschien is het geen slecht idee om halfjaarlijks bloed te laten prikken om te laten controleren op vitamines en mineralen. Maar dierlijke producten zijn een keuze, geen must. En ik denk dat we vanaf nu zeker drie tot vier dagen per week veganistisch zullen blijven eten. Een mooie stap lijkt mij zo!”

Heb je ook meegedaan aan de VeganChallenge? Wat zijn jouw ervaringen?

Cecile Bol on LinkedinCecile Bol on PinterestCecile Bol on TumblrCecile Bol on TwitterCecile Bol on Wordpress
Cecile Bol
Schrijver @ Studio Vuurvogel
Content director & oprichter Eigenwijs Blij || Zelfstandig ondernemer met tekstbureau Studio Vuurvogel || Dichter, vooral in het Engels || Gezin met Remi, Emily, 2 poezen & wat kippen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.